Fotograf mody i glamourist Celebrytów Francesco Scavullo

fotograf
Fotograf mody i celebrytów Francesco Scavullo jest najbardziej znany ze swoich portretów ikon popkultury, takich jak Donna Summer, Madonna, Andy Warhol, Kate Moss, Mick Jagger i inni. Scavullo często zabiegał o kontrowersje, co widać na jego zdjęciach młodej Brooke Shields lub nagiego Burta Reynoldsa. Jego prace wyniosłya na szczyt zmysłowość fotografii modowej, a w trakcie trzydziestoletniej współpracy Scavullo z magazynem „Cosmopolitan” stworzył hiperseksualny fenomen „Cosmo girl”.

Scavullo urodził się 16 stycznia 1921 roku na Staten Island, ale dzieciństwo spędził na Manhattanie po tym, jak jego ojciec kupił klub kolacyjny. Wiele młodszych lat spędził w obsesji na punkcie mody na Piątej Alei na łamach magazynów o modzie. Używał aparatu ojca do fotografowania swoich sióstr, często przekształcając je w modelki w stylu glamour Hollywood.

Jeszcze w wieku nastoletnim Francesco otrzymał propozycję profesjonalnej pracy jako fotograf podróżnych statków
wycieczkowych, wśród których była gwiazda filmowa Carmen Miranda. Następnie pomógł fotograf Louise Dahl-Wolfe oświetlić pierwszą w historii sesję zdjęciową Lauren Bacall, która stała się okładką „Harper’s Bazaar” w 1943 roku. Dwa lata później podjął pracę w studiu produkującym katalogi mody, ale wkrótce przeniósł się do Vogue. Pracował pod okiem kultowych fotografów mody Cecila Beatona i Johna Rawlingsa. Jako asystent Horsta P. Horsta, Scavullo dokładnie przestudiował charakterystyczne techniki oświetleniowe mistrza fotografii. Pracując u niego jako asystent przez trzy lata, Scavullo miał własne studio fotograficzne.

Pod kierownictwem Babsa Simpsona, redaktora Vogue’a, Scavullo podpisał kontrakt z magazynem „Seventeen” w 1948 roku. Jako młody fotograf nauczył się pracować ze znanym w branży temperamentnym talentem. Jak kiedyś wyjaśnił: „Byłem małym dzieckiem w dżinsach z kręconymi włosami”. Po tym, jak modelka Meg Mundy odmówiła współpracy z nim, „Zdałem sobie sprawę, że istnieją dwa rodzaje modeli. Całkiem ładne modelki i cholernie ładne modelki”.

W 1965 redaktor Helen Gurley Brown przyprowadził Scavullo do „Cosmopolitan”, gdzie przez 30 lat kręcił okładki magazynu. „Cosmo girl” wyłoniła się dzięki jego kontroli nad wyborem modeli i stylizacji. Zdjęcie Scavullo z końca lat 60. przedstawiające piosenkarkę Janis Joplin z papierosem w dłoni, zostało wystawione w Muzeum Amona Cartera w Fort Worth w Teksasie. Plakat muzealny odnosi się do Joplin, jako obdarzonej „wolnym duchem zapału rewolucji kontrkulturowej”.

Nakręcony na początku lat 70., gdy Scavullo pracował z Brooke Shields jako dziecko, które niektórzy uważali za zbyt seksualne, a jego teraz ikoniczna naga rozkładówka Burta Reynoldsa dla magazynu „Cosmopolitan” jest jedną z bardziej kontrowersyjnych prac fotografa. Burt Reynolds – aktor o carnych włosach i potężnym zaroście, który zagrał w takich klasykach jak „Wyzwolenie” i „Smokey and the Bandit” – stał się awatarem bardzo męskiej, bardzo sprośnej męskości lat 70., kiedy został pierwszym mężczyzną , którego sfotografowano nago dla głównego magazynu. Obraz ukazał się w kwietniowym numerze „Cosmopolitan” z 1972 roku i od tego czasu jest szeroko naśladowany – i wyśmiewany – do dziś. Poza stronami Cosmopolitan Scavullo współpracował z wieloma celebrytami i znanymi artystami. Często współpracował z Barbrą Streisand i Cher. Pomógł także rozpocząć karierę aktorki i modelki Farrah Fawcett.

W ciągu tych lat przyczynił się również do powstania Gii Carangi, uważanej przez wielu za pierwszą supermodelkę w modzie. Zaprzyjaźnił się z młodą nastolatką z Filadelfii, przyszłą supermodelką, za której karierę był w dużej mierze odpowiedzialny, a pzynajmniej za jej uruchomienie. Kiedy uzależnienie Carangi od heroiny uniemożliwiło jej późniejsze znalezienie pracy, Francesco zatrudniał ją i wspierał, aż do jej ostatecznej śmierci z powodu komplikacji związanych z AIDS.

Scavullo stworzył zdjęcia do różnych plakatów filmowych, okładek albumów i przedstawień na Broadwayu, w tym do „Narodziny gwiazdy” (1976, z udziałem Barbry Streisand i Krisa Kristoffersona), Judy Collins „Hard Times for Lovers”, portretu Julie Andrews dla czerni „Victor Victoria” Edwardsa i zdjęcia Donny Summer za jej kultowe już podwójne albumy „Once Upon A Time” i „Live and More” na okładkę jej przeboju z Barbrą Streisand „No More Tears (Enough Is Enough”), a później Summer: The Donna Summer Musical. W 1981 r. otrzymał od Michaiła Barysznikowa zlecenie na wykonanie zdjęć tancerzom American Ballet Theatre, co stało się podstawą wystawy, która została później pokazana podczas ogólnopolskiej trasy koncertowej.

Kiedyś przyznał, że coś w jego głowie rozkręca się, gdy widzi, że kobieca uroda naprawdę łączy się z odpowiednim makijażem, odpowiednią fryzurą, odpowiednim ubraniem. To ekscytujące widzieć kobietę przemienioną w coś niezwykłego. Nakręcił także Cher i Dianę na okładki ich albumów a w latach 80. sfotografował zespół muzyczny Duran Duran. Wystąpił także w dokumencie z trasy koncertowej zespołu Sing Blue Silver. Inne znane nazwiska Scavullo przed obiektywem to Sophia Loren, Lena Horn, Liza Minelli, Michael Jackson, Beverly Johnson, Jerry Hall, Biance Jagger, Grace Jones i Divine, żeby wymienić tylko kilka.

Sean M. Byrne zaczął asystować przy zdjęciach fotografa. Obaj zostali w końcu partnerami życiowymi. W ciągu tych lat Francesco cierpiał z powodu załamań psychicznych. Kiedy Scavullo został ostatecznie zdiagnozowany jako maniakalno-depresyjny w latach 80., zalecał, aby ludzie dowiedzieli się więcej o tym stanie i jego leczeniu. W trakcie swojej kariery kręcił okładki do Seventeen, Cosmopolitan, Interview i Rollingstone. Opublikował sześć książek: Scavullo o pięknie (1976), Scavullo o mężczyznach (1977), Scavullo kobiety (1982), Scavullo: Francesco Scavullo Fotografie 1948-1984 (1984), Scavullo: Fotografie 50 lat (1997) i Scavullo Akty ( 2000). 6 stycznia 2004 roku słynny fotograf gwiazd zmarł z powodu niewydolności serca. Pracując do końca życia, przeszedł w drodze na sesję zdjęciową z prezenterem CNN Andersonem Cooperem. Byrne przeżył go o 32 lata.

Dziś prace Scavullo znajdują się m.in. w zbiorach Currier Museum of Art w Manchesterze, NH, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku i J. Paul Getty Museum w Los Angeles.